We zijn weer op weg

Vanwege toch nog wat regen zijn we een dagje langer in Hanoi gebleven. Het is een fijne stad en we zaten in een heerlijk hotel, dus geen straf om wat langer te blijven. De stad uit ging net als vorig jaar bijzonder relaxed. De eerste dag was ongeveer 60 kilometer en geen bergen. Vrij snel konden we van de hoofdweg af om via rustige wegen naar het volgende hotel te komen

*Ook nog even een rivier over met een pondje..*

*..om vervolgens in een historisch stadje te komen, helaas een beetje regen daar..*

*In de vroege ochtend op pad via heerlijk rustige wegen..*

*De vrouw van de homestay vond dat Annette niet zonder hoofddeksel de zon in kon..*

*Annette als een Vietnamese vrouw op de fiets door de rijstvelden..*

*Klei wordt omgezet in dunne dakpannen..*

*..om vervolgens in een oven te worden gebakken..*

*.. en dan in stapels te wachten tot ze een bestemming krijgen..*

*Annette probeert mij uit te leggen hoe steranijs groeit (ligt hier te drogen)*

*Veel landslides weer, waardoor we af en toe moesten wachten voor we door konden..*

*Ook in Vietnam lopen ze marathons, ze starten wel voor 07:00 uur in de ochtend..*

*.. en zorgen dat de scholen als publiek staan met Vietnamese vlaggetjes..*

*Vrachtwagens vol uit de binnenlanden van Noord Vietnam..*

Na twee rustdagen in Cao Bang zijn we op weggegaan naar de watervallen. Omdat we in de route nogmaals langs Cao Bang kwamen en we erg tevreden waren met het hotel, hebben we gevraagd of we wat spullen konden laten staan zodat we de daaropvolgende dagen met slechts een fietstas konden fietsen. Als je dan kijkt wat je eigenlijk allemaal achter kan laten moet je concluderen dat we teveel bij ons hebben. Volgende keer nog kritischer kijken wat we meenemen. Het scheelt toch wel als je een kilo of zes minder mee hoeft te trappen berg op.

*.. die worden gebruikt om mie op te drogen..*

*Prachtig landschap om doorheen te fietsen*

Richting de watervallen kwamen we verschillende dorpjes tegen die allemaal nog op een handmatige manier spullen produceren. In het eerste dorpje wordt wierook geproduceerd. Er zat een dame de stokjes te “snijden” door ze tussen een aantal messen te slaan, zodat ze allemaal gelijkmatig rond zouden worden.

*Hier staan de stokjes met wierook te drogen*

Na het wierookdorpje konden we bij de volgende afslag ongeveer twee kilometer het land in om bij een dorpje te komen waar nog op handmatige manier papier wordt gemaakt.

*Eerst “vlokken” papier op een matje persen en dan laten drogen*

*Na het drogen krijg je dan papier. Annette kocht een boekje..*

*Annette is altijd sneller boven dus tijd om een foto te maken.*

*Koffiedrinken op de markt. We zijn hier op de terugweg weer langsgegaan. Ze maakte heerlijke Salted Coffee*

*De watervallen liggen op de Chinees/Vietnamese grens. Ook China heeft de watervallen als attractie en verhuurt ook vlotten. Je kan dus de Chinezen een hand geven letterlijk op de grensrivier..*

*Er zijn meerdere watervallen. De watervallen staan in de top tien (plek vier) van de grootste watervallen ter wereld.*

*Er is natuurlijk weer een heel park voor aangelegd. Wonderlijk genoeg was de entreeprijs maar 80.000 dong voor twee, wat neerkomt op ongeveer €2,70*

*Er ligt ook nog een tempel wat hoger op de berg. Vanaf daar heb je een mooi uitzicht de vallei in..*

*Hier worden handmatig messen geproduceerd. Nederland heeft nauwelijks nog industriële maakindustrie en hier wordt nog veel handmatig geproduceerd.*

*We moesten op weg terug de “Ma Phuc” pass over. Prachtige uitzichten en een heerlijk lange afdaling terug naar Cao Bang*

We vervolgen nu de route richting Lao Cai waar de grensovergang met China is. Het plan is om China in te gaan. Naar verluid is dit het laatste jaar dat wij met een Nederlands paspoort dertig dagen visumvrij het land in mogen. Daar willen we nog van profiteren. Toen we in 2018 naar China gingen moesten we voor een visum van dertig dagen €120,00 betalen. We waren toen erg onder de indruk van China en hebben zin om er weer heen te gaan.

We zijn weer op weg

Geef een reactie Reactie annuleren