We zijn weer een nieuwe reis begonnen, en weer beginnen we in Hanoi. Zou je denken dat gaat dan hetzelfde als vorig jaar. Nou niet helemaal. De Amerikanen zijn in dat tussenliggende jaar een oorlog begonnen waarbij een van de consequenties is dat de olie doorvoer door de Straat van Hormuz flink is afgenomen waardoor brandstofprijzen behoorlijk zijn opgelopen. Zoveel dat Vietnam Airlines met een kleiner vliegtuig van Bangkok naar Hanoi is gaan vliegen. Vietnam Airlines is de partner van KLM voor deze route.

De consequentie voor ons was dat we van Vietnam Airlines geen akkoord kregen op het meenemen van de fietsen. Navraag leerde dat de fietsdozen die we altijd op Schiphol kopen te groot zijn voor het kleinere vliegtuig. Beetje onhandig om dat te horen als je het ticket al geboekt en betaald hebt. Na veel heen en weer bellen kregen we wel akkoord als de dozen kleiner zouden zijn.

Dat betekende dat we moesten meten hoe groot de doos minimaal kon zijn als we de fiets uit elkaar zouden halen. We hebben het voorwiel en voorspatbord eruit gehaald voor een minimale lengte en het stuur en zadel eraf voor de minimale hoogte en kwamen zo op 142 cm lang en 88 cm hoog. Voor de test hebben we een doos bij de fietsenmaker gehaald en deze verkleind tot de minimale maten om te kijken of dat een beetje paste, en dat ging prima.

Vervolgens zijn we een dag voor dat we gingen vliegen naar Schiphol gegaan, met ook de ruimbagage en hebben daar de fietsdozen op maat gemaakt. Geen stress en alles op het gemak. Daarna de dozen met de fietsen erin en de ruimbagage afgegeven bij het bagagedepot en zelf met de trein terug naar Diemen. De volgende dag relaxed weer naar Schiphol om alles uit het bagagedepot op te halen en af te geven bij de balie van KLM.

De vlucht zelf verliep voorspoedig; geen vertraging en tijd voor een rustig kopje koffie op Bangkok. In Hanoi kwam de bagage lekker snel en de fietsdozen ook. Het was nog even spannend bij de immigratiedienst omdat het invullen van de digitale arrival card niet was gelukt. We kregen steeds een foutmelding. Uiteindelijk vroeg niemand er naar en kwamen we gemakkelijk het land in (we hadden wel een E-visum voor drie maanden eerder al aangevraagd en gekregen).

Nadat we de bagage hadden opgehaald zouden we buiten bij paal 11 worden opgehaald door het hotel. Dat ging niet helemaal goed (terwijl dat vorige jaar prima ging). Na 45 minuten wachten waren we er wel klaar mee en hebben een taxibusje geregeld en zijn zo naar het hotel gegaan.

Inmiddels zijn we al weer een paar dagen in Hanoi en hebben we al weer de standaard boodschappen gedaan en de fietsen weer inelkaar gezet. Alles functioneert weer zoals het moet.

Het weer is prima en geen overstromingen zoals vorig jaar. We hebben nu de route die we vorig jaar zouden doen op de planning staan. Vorig jaar stond dit gebied onder water. We gaan langs de Chinese grens naar Lao Cai en daar gaan we als alles goed gaat de Chinese grens over. Dit jaar schijnt het laatste jaar te zijn dat je dertig dagen zonder visum het land in mag. We gaan het zien…