De extra dag in Dien Bien Phu hebben we besteed aan koffiedrinken en we hebben een wandeling gemaakt naar de oude brug. Er is best veel verbeterd ten opzichte van twee jaar geleden. Het weer was goed, dus het was heerlijk om die extra dag te hebben.

Vanuit Dien Bien Phu zijn we vroeg vertrokken op weg naar de grens met Laos. We moesten vroeg weg omdat het een lange klim is over een niet al te beste weg naar de grensovergang. De grens gaat na 11:00 uur dicht tot 13:30, dus we wilde voor 11:00 de grens over. Het werd een zeer zware tocht. De belangrijkste reden daarvoor was dat het de hele dag regende en de weg slechter was dan gedacht en er ook nog landslides waren. Na lang zwoegen kwamen we net op tijd bij de grens.

Aan de Laos zijde waren ze bezig om de grensovergang op te knappen, dus het was een soort bouwput geworden waarbij het volkomen onduidelijk was hoe de weg liep. Het was een grote modderpoel en het bleef maar regenen. Uiteindelijk vonden we de weg naar beneden, maar we waren inmiddels zo koud geworden dat we het bibberen niet meer onder controle hadden. De afdaling was behoorlijk lang en toen we uiteindelijk in een dorpje soep konden eten kregen we het bibberen nog steeds niet onder controle. Feitelijk waren we onderkoeld geraakt. Dit hebben we nog nooit meegemaakt. Uiteindelijk bereikte we het guesthouse en konden we een warme douche nemen.

We hebben de nacht na die lange klim en onderkoeling lang geslapen. Blijkbaar had het lichaam een lange hersteltijd nodig. Het is een klein dorpje waar we overnacht hebben, maar alles wat je nodig hebt was aanwezig. We konden ontbijten met soep en op de markt konden we wat oliebollen kopen voor onderweg. De volgende etappe was niet te lang waardoor we rond lunchtijd op de bestemming waren. Het was weer mooi weer en het is daar prachtig fietsen.

Na drie fiets dagen kwamen we in Muang Xay. Dat is een provinciehoofdstad met meer faciliteiten. Hier hebbend weer een rustdag ingelast. De volgende dagen waren weer klimdagen. We hebben een lange dag met ruim 1500 hoogtemeters in tweeën geknipt, waardoor het twee mooie en prettige fietsdagen werden. De weg was tot Pakmong van prima kwaliteit. Daarna werd het een drama. De dag naar Luang Prabang was ruim 100 km met heel veel zeer slechte stukken weg. We zijn om 07:15 vertrokken en uiteindelijk kwamen we rond 16:30 bij het gereserveerde hotel. Heftig dagje dus.

Na een aantal dagen in Luang Prabang zijn we met de boot richting de grens met Thailand gegaan. We hadden gepland met een “River cruise” te gaan, maar het bedrijf waar we dat wilde boeken was gesloten. We zijn dus naar de pier van de reguliere boot gegaan en daar twee tickets gekocht. Eigenlijk vier tickets omdat de bootreis in twee stukken geknipt is. Eerst negen uur varen naar Pakbeng. Daar moet je dan overnachten en de volgende dag weer 9 uur naar Houay Xay. Daar is de Friendship bridge met Thailand.

Op de eerste boot zaten veel mensen van een dorp die naar Luang Prabang waren geweest en daar inkopen hadden gedaan. Dat werd allemaal in de boot geladen. Ze hadden ook een groot zwijn gekocht die met een mannetje of tien de boot in en uit moest worden gedragen.

inmiddels zijn we in Chiang Rai om oud en nieuw te vieren.